تبليغاتX
دلم که بگیرد ... - این اسانس کافوری ...


ســبـزه ها را به هم گـره زده اند

بخــت مجـنـــون شـهر بــاز شده

دور لـــیـــــلا گــذشــتـه و حـــالا

نــوبــت عشـوه... فصـل نـاز شده

 

 

فــال قـهــوه جــواب کـرد و بعــد

فـلـــسـفـــه خـلـق شــد که هـنـــوز

دســت بر دامــن هــگـل مـانــدنــد

عـشـقهـایی که منحصر به دو روز

 

 

نــســل آدم دلــــش بـــزرگ شـــده

جــاذبــه قـــوّه ای سـت ساعــتگرد

بــاز هـــم بـچـّــه پــس می انــدازد

عـلم منطق از ایـن ... از ایـن نامرد

 

 

روز و شب فکر می کـنـد بـا خود

بــه گمـــانم انـیـــشـتـن شــده است

عشق او این اســــانس کــــافـوری

فیـلســـوفی که گـــورکن شده است

 

 

عطــر این قـــورمه سبــزی بــدلی

تــوی ذهـــن انــیـــشــتــن پیــچــیـد

نــفـــَس شــعـــر را تـــرور کردنــد

فـلســـفـــــه تـــوی سایه می خنـدیــد

 

 

در خـیــابـان صــدای کــلــکـله بــاز

عـشــقـها سـقـط می شــونــد هـنـــوز

ســبــزه ها را بــه هـم گـــره بــزنیــد

بخـــتـتـان بـــــاز می شــود یک روز

                

                     ...


پنجشنبه دوم آبان 1387
.:. دست نويس شده توسط .:. مريم بهروزي
 لينك مطلب   
rosette