سلام

از بی حرفی خفقان مزمن گرفته ام. کار جدید تمام شده هم در دست و بالم پیدا که هیچ... گم هم نمی شود. به قول سهراب:

تازگیها که غم فراوان است                             

در تنم طاقت سرودن نیست

با هر آنکس که بود خوش باشید                     

فرصت یار آزمودن نیست

جز جنون میوه ای نخواهد داد                      

شاخه های مرا غنودن نیست

ماندن اینجا همیشه معیار است 

مسئله بودن و نبودن نیست

کاش بشود با این کارها و خود نیمه تمامم زودتر کنار بیایم...دارم روی دستهای خودم آماس میکنم اهالی...

و مرگ بر من و روزی که دوستت دارم   

بر این همیشه-هنوزی که دوستت دارم

.

.

.

بهروز باشید...درست عکس من ( به............... روز)