خــــدا را،
که بگـیـــــــــرید این همه لیـــــلا را از قصّه هایمان
*
دنیا را لیـــــلا برداشته
این لیـــــلاهای بی سر و ته
این لیــــلاهای روزی هزار مرتبه تکرار.
این همه صفر- نهصد و لیــــلا را
می خواهیم چه کار؟
همه که عین هم دل می برند
!به خاطر خدا
یکی پیدا شود و بگیــــــــــــرد این همه لیلا را،
دل مجنون سرگیجه می گیرد آخر
میان عشوه های های لوکس،
میان طنّازی های زیراکس شده،
میان این نگاه هایی که
هیچ کدامشان کپی رایت ندارند
و
چشمهایی که فقط دو دو می زنند
روی جیبهای مجنون ،
روی پلاک لیزری اش
روی ...
به خاطر خـــــــــدا یکی پـــیدا شود و
بـگـیــــــــــــــــــرد این همه لیـــلا را
از عاشقانه هایمان
...
.:. دست نويس شده توسط .:. مريم بهروزي
مــــــن، واژه ای که بعد ِ تــــــو معــنـــا نـمی شـــــود
می خــواهـــم از تــــــو بگــذرم ، امّـــا نـمی شـــــود
هــــــی مــی زنـــم گـــــــــرهِ روز را بـــــــه شـــــب
امــــــــــــروز بـــعــــدِ تـــــــــو فــــردا نـمــــی شــــود
یــــوســـف تــــریـــن خــیـــــال، بـه چاهـم کشــانـده ای
ایــــــــن قــصّــــه که بــــدون زلــیــــــخا نمی شود!!!
قـــدری درنــگ کـــن بـــه خـــدا خــــــواب دیــــــده ام
تـعــبـــیــــر خــــواب کــــرده دلـــم، وا نــمــــی شــــود
عـــمـــریـــســت در حـــوالـــــیِ حــــال و هــوای تـــــو
دســتــی بــه زیـــــــــر چـانـــــه زده، پــــا نمــی شـــود!
مــــــــن ایســـتـــاده تــــــــو را، آنـچـنـــان بــــزرگ
دیــــــگــــر درون کــــالـــــبـــــــدم جـــــــا نـمـــــی شـــــود!
هـــــی ابـــــــــر پـشــت ابـــــــــر، که بـــاران گرفـته اســت
جـــایـــــی به زیـــــر چتــــــر تـــــــــو پــیـــدا نمــی شــــــود ؟
*
مـــــی خــــواهــــــم از تـــــــــــو بــگــــذرم و بگـــذرد ز مــــــن
عـــمــــری که این مـــــــن و تـــــــــو درآن مـــــا نمی شود
.:. دست نويس شده توسط .:. مريم بهروزي
بهای با تو بودن چقدر است؟
چند نوبت دیگر اطلسی ها را آب بدهم می رسی؟
از استوای من تا راء س السرطان تو
چند ساعت شنی راه است؟
چند جفت کفش ؟
چند گره کراوات؟
تمام لباس عروسهای شهر آمدنت را خواب دیده اند
پس کی می آیی مرد غزلهایم ؟؟؟
پاینده باشید و بهروز...( به روز )
.:. دست نويس شده توسط .:. مريم بهروزي
عرض شود خدمت شما که بعد از گذاشتن پست جدید خیلی از مخاطبین که همگی استاد و تاج سر اینجانب می باشند از سر لطف چه در خود وبلاگ چه به صورت حضوری جوابیه ای به این دو بیتی دادن که بر خودم لازم میدانم که جوابیه ی گرامی ترین استادم یعنی جناب آقای دکتر بیات رو در پست جدید بذارم که به نوعی محبتشان را جبران که نه ... جواب داده باشم...
و از طرفی بگم که :
من یکی خودم دربس مخلص همه مجانینم 
.... بهروز باشید و .... بازم بهروز...
به ناز و غمزه و ...اینا گرفتن
"همه دنیا رو نامردا گرفتن"
فقط یه مرد بود اونم یه مجنون
سه تا لیلا اونم تنها گرفتن
.:. دست نويس شده توسط .:. مريم بهروزي
با يك دو بيتي طنز اين پست رو باز ميكنم و ميبندم.... پاينده باشيد و بهروز....
همه دنيا رو نــــامـردا گرفتن
وفا رو از شمــــا مردا گرفتن
خبر پيچـــيده مجنون رو پُليسا
پريـشب با سه تــا ليــلا گرفتن
.:. دست نويس شده توسط .:. مريم بهروزي
گيـــس هـــاي فلســــفه ات بلـــــــــــــــــند شده انــد
آنـــقدر كه بــافـتـــنـشــــــان
خســــــته ام مـــي كند
...
.:. دست نويس شده توسط .:. مريم بهروزي
به بهانه ۸ سال جنگ...۸سال دفاع...۸سال مرگ...۸سال...
سهمت را از زندگيمان كه برداري
ناگهان،
تمام بچه هاي شهر
عربي حرف مي زنند و در كلاس هاي درس
به جاي پيرهن دهقان فداكار
پرچم ملي عراق نماد مي شود.
سهمت را از زندگيمان كه بخواهي
هر روز عصر،
زنانگي ام زير پاي تانكهاي بعثي
سقط مي شود و توي آينه اتاقم
تصوير پوتين هاي نظاميان
بي خداي عرب است كه تكرار مي شود.
سهمت را از زندگيمان كه برداري
حتي پروانه ها هم
پيله هايشان را با كيسه هاي درهم و دينار
تاخت مي زنند،
غروبها،
سربازان خارجي مصدق را قرق مي كنند و
بر سر در ارگ پوسترهاي رنگي
از اميران عر ب نصب مي شود و
ادكلن هاي با بوي گاز خردل
ويترين مغازه ها را پر مي كند.
سهمت را از زندگيم كه بر مي دارم
حتي ديگر نمي فهمم كه تاكسي هاي مسيري
مرا به كجا مي برند!
بغداد؟ موسل؟قصر؟
و يا همين چهار راه اجاق؟
سهمت را از زندگيمان كه برمي داري
اسم همه خيابان هاي شهر
سنگر مي شود و چند تا بچه مثل من ،
مجبور مي شويم زنگ تفريحمان را
ككتل مونوتف درست كنيم كه نصف شب
توي خانه خارجي هاي مهاجمي بيندازيم
كه ديروز ظهر ،
بمبهايشان كه تمام شد
ديوار صوتي را روي سر دختر 5ساله همسايه شكستند.
سهمت را از زندگيم كه برمي دارم
ناگهان ،
تمام مي شوم
...
.:. دست نويس شده توسط .:. مريم بهروزي