تبليغاتX
... دلم که بگیرد

دوشنبه چهارم اردیبهشت 1391

غریبه..

این هم برای اردیبهشت ۹۱

 

 

 
زمان گذشته، شبیه غریبه ها شده ایم
و با نبودن هم خوب آشنا شده ایم
غریبه واژه ی خوبیست، دشمن خونی-
بزن که خسته از این درد بی دوا شده ایم
دو خنجریم، کشیده شده به روی هم
دو زخم کهنه که از یک دهن جدا شده ایم
"من" و "تو" تلخ ترین اشتباه این بستر
قبول کن به غلط با دو بوسه "ما" شده ایم

زمانه عشق تو را پای من نوشت و ندید
من و تو از سر هم تا همیشه وا شده ایم

 

 

 


( مریم بهروزی 3/اردیبهشت/91 )

پ.ن: تعمد بدی دارم که مصرع دوم اینطور باشد "و به نبودن هم..." و در دلم بگویم گور پدر وزن، اما متاسفانه نمیشود.عجالتن مینویسم "با" میخوانم "به".

12:16 | مریم بهروزی |

چهارشنبه بیست و سوم فروردین 1391

طوفان

 

سلام

 

طوفان گرفته در کلمات نجیب من

در روح سالخورده ی امّن یجیب من

یک باغ سرخ در تن من بود قبلِ تو

طوفان شدی که در تن انگور و سیب من ...

این جاده ها که در تن من خواب رفته اند

آغوش می شوند برای رقیب من

هی مرده کشف میشود از خاطراتمان

در کالبد شکافی هر روز جیب من

شب رختخواب تب زده ی یک جذامی است

افتاده گوشه ی کلمات غریب من

 

تو خسته ای ،چقدر از این من که روبه روت...

من خسته ام درست به قدر فریب تو


1:56 | مریم بهروزی |

یکشنبه سی ام بهمن 1390

روزنامه

 

سلام

 

امروز روزنامه ها نوشتند
"مریم بهروزی درگذشت"

به روزی فکر میکنم
و به روزنامه هایی
که هرگز نخواهند نوشت
شاعری مُرد
...

(مریم بهروزی)


14:34 | مریم بهروزی |

پنجشنبه سیزدهم بهمن 1390

اعتراف

 

 سلام

 

 

عنوان:

به تو و بهشتی که آغوشت بود: 

 

برزخ نشو
"احمق ها هیچوقت به بهشت نمی روند."



                                                              از سری نامه های یک احمق

 



                                                                          (مریم بهروزی)


14:26 | مریم بهروزی |

پنجشنبه دهم آذر 1390

من..ت..شعرهام..

 

سلام و چند نقطه

 

 

این روزها عجیب شبیهم به شعرهام

شک کرده اند عالم و آدم به شعرهام

بو برده مادرم به گمانم ، که اینچنین

هی گیر داده به سر و وضعم به شعرهام

 

[یه روسری قرمز و کیف سفید و زرد

بارونی بنفش کفشای آبی توو روز فرد]

 

تجویز دکتر است که "رنگین کمان قرص"

روزی سه چار وعده و کم کم به شعرهام. . .

یک روز در میان غزلم مست میکند

گه میزند به حال و هوایم به شعرهام

 

-این روزها یه لکنت بدخیم دارمو...

تُ..تُ..تورو چقدر کَ..کَ..کم میارمو

یه روسری قرمز و بارونی بنفش

آ..آ..هس ته رو..روسریمو بَ..بر دار..دارمو

از هر طرف برم به تو برمیخورم-سرم

میچرخه رنجری توو ردیفای آخرم

 

من عاشقم

[نخند]

من و تو تووی رختخواب...

دستات هنوز خیسه از این وهم از این سراب

من عاشقم

[بخند]

توو نور چراغ خواب

-موهات روشنه-

تووی این حلقه ی طناب...

 

[تو خسته ای]

چقدر خود-ارضایی شبات!!

[من خسته ام]

بگیر به جا جفتمون بخواب

 

 

یک روز در میان تو فراموش میشوی

برگشته است هوش و حواسم به شعرهام

دیشب پلیسها جسدی را شبیه تو...

مظنون شدند عالم و آدم به شعرهام

 

مریم بهروزی آبان 90

 

 

 

 

 


15:10 | مریم بهروزی |